Een inloopdouche of douchecabine kiezen

Een douchecabine sluit je af met een deur; een inloopdouche heeft een open kant. Dat ene verschil bepaalt bijna alles. Een cabine houdt water en warme lucht binnen op een klein vloeroppervlak, maar de deur heeft ruimte nodig of een rail. Een inloopdouche heeft geen deur die in de weg zwaait en een makkelijke instap, maar vraagt meer lengte om het water binnen te houden en verandert vaak de vloer. In een krappe badkamer met weinig ruimte naast de douche wint meestal de cabine; heb je de lengte, of wil je een instap zonder rand, dan wint de inloopdouche.

Dezelfde vragen voor beide

Ruimte: de deur of de looproute

De Amerikaanse planningsrichtlijnen van de NKBA bevelen een douche aan met een binnenmaat van minstens 91 bij 91 centimeter en ruimte vóór de instap van 76 centimeter. De Amerikaanse bouwregels vragen dat een draaiende douchedeur naar buiten opengaat. Dat is geen Nederlands voorschrift, maar het laat zien wat een draaideur kost: een kwart cirkel vloer vóór de douche die vrij moet blijven van toilet, wastafel en de badkamerdeur.

Een cabine met schuifdeuren of een kwartronde cabine met schuivende delen heeft die draaicirkel niet. Wel wordt de instap smaller, omdat de deuren over elkaar schuiven. Een inloopdouche heeft geen deur, maar je moet er langs de open kant in kunnen zonder om een wastafel heen te lopen. Hoe je dat in een kleine badkamer met de rest van het sanitair inpast, staat met een rekenvoorbeeld in het artikel over een kleine badkamer inrichten.

Een inloopdouche met deur bestaat ook: een vaste glaswand met een draaibaar of scharnierend deel. Daarmee haal je spatwater terug, maar je hebt weer een draaicirkel. Het is een tussenvorm, geen oplossing voor een ruimte waar geen deur kan zwaaien.

Spatwater: lengte, douchekop en waterstraal

Bij een inloopdouche komt het water langs de open kant als de straal die kant op gericht is. Hoe verder de douchekop van de opening zit en hoe langer de glaswand, hoe minder water er uitkomt. Een vaste maat die altijd werkt, vond de redactie niet bij fabrikanten; kijk in de productinformatie van een wand welke douchelengte erbij hoort, en zet de douchekop op de dichte kant.

Komt er toch water langs de open kant, dan heb je drie mogelijkheden, van licht naar zwaar: de straal anders richten of een handdouche in een lagere houder hangen; een tweede, kort glasdeel of een draaibaar paneel aan de open zijde plaatsen; of de vloer aanpassen zodat het water dat eruit komt naar de afvoer loopt in plaats van naar de deur. Die laatste is een verbouwing. Welke van de drie realistisch is, bepaalt vooral of de vloer al afloopt naar de put.

Ook de douchekop zelf telt. Een regendouche geeft veel water over een groot oppervlak. Milieu Centraal adviseert bij een regendouche een volumestroom te kiezen die lager is dan 15 liter per minuut; een waterbesparende douchekop laat maximaal 7,2 liter per minuut door. Minder water betekent minder dat de badkamer in kan spatten, en minder warm water. Wat warm water kost, en hoe een douche zich verhoudt tot een bad, staat in het artikel over wat het kost om een bad te vullen.

Het glas en de profielen

Bij beide vormen koop je eigenlijk een glasproduct, en daar staan drie dingen in de productinformatie die je zelf moet nakijken omdat ze het dagelijks gebruik bepalen:

• Welk glas en hoe dik. Vraag welke glassoort en dikte het is en wat er gebeurt als het breekt. Dikker glas staat stabieler, maar een dikkere draaideur weegt meer aan de scharnieren.
• Zit er een coating op? Fabrikanten leveren wanden met en zonder een laag die water laat afrollen. Zit er een coating op, vraag dan welke schoonmaakmiddelen en welke sponzen zijn toegestaan en hoe lang de laag volgens de fabrikant meegaat; een schurende spons of een zuur middel kan zo’n laag onbruikbaar maken.
• Wat zijn de losse onderdelen. Rubberen strips, magneetstrips, rails en scharnieren zijn de delen die als eerste verslijten. Vraag voor het kopen of die onderdelen los naleverbaar zijn, want een kapotte strip zou anders betekenen dat de hele wand eruit moet.

Een stabilisatiestang tussen glas en wand of plafond komt bij veel inloopwanden mee. Die stang hangt wel precies op de plek waar de damp langs gaat en krijgt kalk; reken hem mee bij het schoonmaken.

Warmte en vocht

In een cabine blijft de warme, vochtige lucht om je heen hangen. Bij een open inloopdouche verdeelt die lucht zich over de hele badkamer. Daardoor kan het onder de douche koeler aanvoelen, vooral in een grote of koude badkamer, en slaat de damp neer op spiegel en wanden verderop. Goede ventilatie wordt dan belangrijker; hoe je vocht uit de badkamer afvoert, lees je in het artikel over badkamerventilatie.

Douchebak of betegelde douchevloer

Bij een cabine staat meestal een douchebak: een kant-en-klare bak met een afvoer. Een inloopdouche kan ook op een vlakke douchebak staan, of op een betegelde vloer die naar een putje of een goot afloopt. Die laatste geeft de vlakke instap, maar betekent dat de vloer opnieuw wordt opgebouwd en onder de tegels waterdicht wordt gemaakt. Dat is een verbouwing. Vraag de installateur of tegelzetter hoe zij de vloer waterdicht maken en welke garantie ze daarop geven.

Voor tegels in de douche geldt dat grip en schoonmaak tegen elkaar inwerken. Tegelfabrikant Mosa schrijft dat antisliptegels en tegels met reliëf meer vuil vasthouden, dat er meer water in achterblijft en dat kalk en zeepresten zich sneller ophopen. De fabrikant raadt aan de vloer na gebruik droog te trekken.

Schoonmaken

Bij een cabine maak je meer onderdelen schoon: de deur aan twee kanten, scharnieren, rubberen strips en bij schuifdeuren de rails. Bij een inloopdouche is er minder glas en geen rail, maar een groter nat vloeroppervlak. Kitvoegen zijn er bij beide. Kärcher schrijft over zijn stoomreinigers dat je bij siliconenvoegen weinig stoom gebruikt om het materiaal te sparen, en dat glas na gebruik gedroogd moet worden. Wanneer stoom bij de douche wel en niet helpt, staat in het artikel over de badkamer schoonmaken met een stoomreiniger.

Welke past bij jouw situatie